Diary Luck - Diary Love

 

 

เมื่อต้นเดือนธันวาปีที่แล้ว

มีโอกาสได้ไปเที่ยว "เมืองลอดช่อง"

ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงตั้งฉายาประเทศ สิงคโปร์ เป็นเมืองลอดช่อง

ทั้งๆ ที่ไปเดินหลายย่านก็ยังไม่เห็นมีลอดช่องมาขายให้กินซักเส้น

 

เมืองสิงคโปร์มีสีสันจนฉันตื่นตาตื่นใจ

ทั้งตึกรามบ้านช่อง เด็กแนวสิงคโปร์ที่แต่งตัวกันได้สุดจ๊าบใจ ดีแล้ว ไหนๆ จะหลุดก็ให้มันหลุดไปเลย

หลายสีผิว หลากวัฒนธรรม มารวมตัวกันอยู่ในนี้ และอยู่ได้สงบจนน่าอัศจรรย์

 

สิงคโปร์เป็นเมืองที่น้ำล้อมกรอบ

มีเจ้าถิ่นอย่าง MerLion พ่นน้ำพุอยู่ปากอ่าว

กลายเป็นอีกจุดหนึ่งที่ถ้าคนไปสิงคโปร์ไม่ไปเก็บรูปมาเท่ากับไปไม่ถึง

 

แล้วใครอีกเล่าจะพลาดเกาะหฤหรรษอย่าง "เกาะเซ็นโตซ่า"

ที่มีเครื่องเล่น มีสวนสัตว์ และตกกลางคืนก็มีน้ำพุเต้นระบำลัลลาที่คนมาคอยเฝ้าดูกัน

 

ส่วนอาหารที่สิงคโปร์บางอย่างก็หน้าตาคล้ายๆ บ้านเราแต่รสชาติจืดกว่า

แต่ดิสเพลย์ของการตกแต่งอาหารใส่ชามถือว่าดูน่ากิน และชวนมองให้กินเป็นอย่างยิ่ง

แต่บางอย่างดีแต่ภาพ รสชาติกลับไม่ได้เรื่อง คุณหลอกดาว...

จริงด้วยที่เขาบอกว่า ไม่มีอะไรที่ Perfect ไปซะทุกอย่าง

 

อยากอ่านเรื่อง Singapore Paradise!! สนุกๆ มากกว่านี้ติดตามอ่านตามลิงค์นี้

 

 

 

 

 

 

 

คุณมีความฝัน

ฉันมีความฝัน

 

คุณถามถึงความฝันของฉัน

ฉันยิ้มตอบและตอบรับคำถาม

ว่าความฝันของฉันคือ....

เมื่อฟังจบ

คุณกลับมาสรุปว่า ความคิดของฉันแปลกๆ

 

คุณถามถึงนักเขียนที่ฉันตอบ

"ต้นกล้า นัยนา, เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย...."

แล้วคุณก็หัวเราะเยาะขึ้นมา

แล้วพูดขึ้นมาว่า นักเขียนที่ฉันชอบ คุณไม่ได้ชอบ

คุณบอกว่า เคยอ่านเขียนของเขาแล้ว มันเพ้อฝัน

ฉันส่วนกลับไปว่า แล้วคนเรามีฝัน มีจินตนาการมันไม่ดีเหรอไง

ฉันก็ว่ามันไม่แปลก

หากใครจะเพ้อฝัน หรือมีจินตนาการอันมากมาย

ก็ดีกว่าคนที่ไม่มีเลย

หรือเป็นตัวสะกัดฝันแบบคุณ

 

ถ้าคุณตีกรอบอยู่กับความคิดของคุณเอง

ถ้าคุณไม่เปิดใจ และเคารพความฝันของคนอื่น

ก็จะไม่มีใครยอมรับสิ่งที่คุณคิดได้เหมือนกัน

อย่าไปหาว่าคนอื่นจะต่อต้านคุณเลย

มองดูความคิดของตัวคุณเองเสียก่อน

 

เปิดใจหน่อยสิที่รัก...

การให้โอกาสคนไม่เป็นก็ใจแคบเต็มทนแล้ว

อย่ามาดูถูกความฝันของฉันหรือคนอื่นเลย.

 

 

 

** เขียนขึ้นมาหลังไปสัมภาษณ์งานที่สำนักพิมพ์ (ใหญ่) เจ้าหนึ่ง

คนมาสัมภาษณ์เป็นถึงระดับผุ้จัดการฝ่ายการตลาด

แต่ขาดวิสัยทัศน์และจิตใจแคบสิ้นดี**

 

ได้ข่าวจกาเพื่อนวงในว่า ยัยเจ๊คนนี้ออกจากที่ทำงานเก่าเพราะไม่มีใครชอบ

พอมาทำงานที่นี้ก็ไม่มีคนชอบเหมือนกัน

แล้วเอาคนแบบนี้มาสัมภาษณ์งานเราได้ไงว่ะ!!!!#%@#!#!

เสาร์-อาทิตย์นี้ที่ The Mall บางกะปิ

จัดงานหมาๆ รวมพลคนรักหมา

และร่วมกับทำสถิติ รวมพลคนรักโกลเด้น มากที่สุด

ก็ไม่รู้ว่าสรุปรวมกันแล้วได้จำนวนเท่าไหร่เหมือนกัน

เพราะไม่ได้อยู่จนเลิกงาน

 

วันนี้ที่เด็ดของหมาๆ

มีประกวดแฟนซีหมา

แต่ละตัวแต่งตัวมากันน่ารักสุดฤทธิ์

หมาที่เข้าประกวดส่วนมากนอกจากเจ้า โกลเด้น ที่เป็นส่วนสำคัญของงานนี้แล้ว

ยังมีชิสุ มีพุดเดิ้ล มีปักกิ่ง ฯลฯ

 

หมามาเต็ม MCC HALL ไปหมดเลยค่ะ

มีเล่นเกม แจกของเพียบ (เราก็ได้กลับมาเพียบเหมือนกัน)

 

มาดูรูปหมาแต่งแฟนซีกัน...

วันนี้เกิดอารมณ์เซ็งๆ

จนน้องที่ทำงานเดินเข้ามาถามไถ่ว่า เป็นอะไร หมู่นี่เห็นซึมๆ เซ็งๆ

เลยตอบส่งๆ ไป

คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

อารมณ์เลยเปลี่ยนตาม

ซะงั้น

 

จริงๆ เรื่องที่เซ็งมันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นใกล้ตัวนี่แหละ

เลยคิดว่า..

ปีใหม่น่าจะหาของขวัญปีใหม่ดีๆ ให้กับตัวเอง

อย่างเช่นทำงานที่ใหม่

 

เคยถามพี่ระจันว่า

พี่ระจันเคยรู้สึกเบื่องานบ้างไหม

พี่ระจันตอบว่า

"พี่ไม่เคยรุ้สึกเบื่อกับงานที่ทำ เพราะพี่เลือกทำงานที่รักตังแต่ต้นแล้ว ส่วนงานที่ชอบก็ให้เป็นงานอดิเรก"

ฟังแล้วรู้สึกดีจัง

 

บางคนไม่รู้ในสิ่งที่ต้องการตั้งแต่ต้น

จึงทำให้เลือกผิดบ้างถูกบ้าง

เป๋ไปเป๋มา

ออกนอกลู่นอกทางไปบ้าง

ก้อย่างว่า.. คนเราอาจจะยังไม่รู้จักตัวเองจนแก่เลยก็มี

 

อายุ 30 หากจะเริ่มต้นทำในสิ่งที่รักคงยังไม่สายเกินไป

ส่วนทำในสิ่งที่ชอบ

ทำมานานแล้ว

และมีความสุขที่สุด.

วันนี้เกิดอารมณ์เซ็งๆ

จนน้องที่ทำงานเดินเข้ามาถามไถ่ว่า เป็นอะไร หมู่นี่เห็นซึมๆ เซ็งๆ

เลยตอบส่งๆ ไป

คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

อารมณ์เลยเปลี่ยนตาม

ซะงั้น

 

จริงๆ เรื่องที่เซ็งมันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นใกล้ตัวนี่แหละ

เลยคิดว่า..

ปีใหม่น่าจะหาของขวัญปีใหม่ดีๆ ให้กับตัวเอง

อย่างเช่นทำงานที่ใหม่

 

เคยถามพี่ระจันว่า

พี่ระจันเคยรู้สึกเบื่องานบ้างไหม

พี่ระจันตอบว่า

"พี่ไม่เคยรุ้สึกเบื่อกับงานที่ทำ เพราะพี่เลือกทำงานที่รักตังแต่ต้นแล้ว ส่วนงานที่ชอบก็ให้เป็นงานอดิเรก"

ฟังแล้วรู้สึกดีจัง

 

บางคนไม่รู้ในสิ่งที่ต้องการตั้งแต่ต้น

จึงทำให้เลือกผิดบ้างถูกบ้าง

เป๋ไปเป๋มา

ออกนอกลู่นอกทางไปบ้าง

ก้อย่างว่า.. คนเราอาจจะยังไม่รู้จักตัวเองจนแก่เลยก็มี

 

อายุ 30 หากจะเริ่มต้นทำในสิ่งที่รักคงยังไม่สายเกินไป

ส่วนทำในสิ่งที่ชอบ

ทำมานานแล้ว

และมีความสุขที่สด.